Araştırma ve Geliştirme Ar-Ge Sözleşmeleri

Endüstri 4.0 ve yapay zekâ alanında görülen hızlı gelişmeler, eski tip üretim modellerinin yakın gelecekte büyük oranda terkedileceğinin sinyalini vermektedir. Gelişen teknolojiyle tüketici davranışları da değişim gösterir. 20. yüzyılda ağır sanayiye dayalı üretim benimsenmiştir. Günümüzde ise, teknolojiye dayalı üretim ön plandadır.

Dünyanın pek çok yerinde özellikle gelişmiş ekonomi coğrafyalarında bu dönüşüm hızlı şekilde seyreder. Geliştirilen yazılım ve teknolojilerle yapay zekâya sahip makineler üretilmektedir. Nihayet, makinelerin insanlar tarafından kontrolü bir mecburiyet olmaktan çıkmıştır.

Teknolojik gelişimin arkasında itici bir güç vardır. Piyasaya sunulan yüksek teknolojili ürünlerin arka planı, uzun soluklu Ar-Ge çalışmalarıdır. Şirketlerin kendi öz sermayelerine dayalı Ar-Ge faaliyetlerinde bulunması her zaman mümkün olmayabilir. Tek başına Ar-Ge faaliyetinde bulunmak istemeyen şirketler, üniversiteler ve/veya diğer şirketlerle Ar-Ge sözleşmesi yapar. Bu sayede hem başarılı olma ihtimali artar, hem de karşılaşılan sorunlarla tek bir taraf uğraşmak zorunda kalmaz.

Ülkemiz ekonomisinin uluslararası alandaki rekabet gücünü arttırması bakımından Ar-Ge faaliyetlerinde bulunulması elzemdir. Ülkemizde de şirketler, sahip oldukları altyapının yetersizliği sebebiyle yahut riski paylaşmak adına anlaşma yapabilir. Ancak, Ar-Ge sözleşmesi herhangi bir kanuni düzenlemeye konu edilmediğinden, sözleşmelerin hukuki niteliğinin ortaya konulması ve uygulanması sırasında karşılaşılabilecek hukuki sorunlarla ilgili öngörülerin belirlenmesi gerekir. Tez çalışmamızda bu hususların aydınlatılması amaçlanmıştır.