Aşk-ı Ebedi

Zemheride inleyen bir neydim

Ümidim hançerlenmişti her sabah

Muhayyilem bu dünyayı terk et diyordu

Rüyalarımı süslemeseydin her sabah

Üzülürdüm ölürdüm mahvolurdum

Diyardan diyara sürülsem de seni bulurdum

Üzülürdüm ölürdüm mahvolurdum

Sinem aşkınla çağlayan misali coşarken

Arzularım ummanda yolunu sorarken

Başım yüce dağlarda zümrüd ararken

Al beni bu dünyadan duramam gölge varlıkla

Heyula bir Heraklit gibi boğazımı keserken

Al beni bu dünyadan duramam gölge varlıkla...