Bana Umut Ol

“Aynaya bile bakamıyorum…”
Emir’in sesi parçalanmış gibiydi.
Hastane odasının içinde ağır bir sessizlik vardı.
“Ben o gece sadece yüzümü kaybetmedim.”
Gözlerini kapattı.
“Kendimi de kaybettim.”
Barış yavaşça ona baktı.
“O zaman yeniden bulursun kardeşim.” dedi.
“Çünkü insan… Bazen en dipte yeniden doğar.”