“Adımı hiç sormadılar. Sesimi hiç duymadılar. Benim yerime kararlar verdiler. Beni ben olmaktan çıkarıp susturdular. Ve sonra… Beni sessizce gömdüler.”
Feraye, hayalleri olan bir kızdı. Okumak, öğretmen olmak, bir gün kendi ayaklarının üzerinde durmak istiyordu. Ama adı dahi bilinmeyen binlerce kadının hayali gibi onunki de başkalarının ellerinde paramparça edildi. Zorla evlendirildi, susturuldu, bastırıldı, dövüldü… Sustukça yok oldu.
Ama yokluk öyle bir şeydir ki bazen insan, bedeniyle değil, ruhuyla gömülür. Feraye işt
Tükendi
Gelince Haber VerBaşka Bir Evrende