Yorum Yap
Edebiyat tarihimizin en canlı hazineleri olan şiir mecmuaları, genellikle geçmiş asırların tozlu raflarında kalmış yadigar birer gelenek olarak kabul edilir. Ancak elinizdeki bu çalışma, “geleneğin bittiği” sanılan bir devirde, 1970’li yılların eşiğinde bile Türk şiirinin bin yıllık mirasının nasıl bir “can suyu” gibi akmaya devam ettiğini gözler önüne seriyor.
Prof. Dr. M. Fatih Köksal’ın şahsi kütüphanesinde yer alan ve Cumhuriyet sonrası dönemde eski harflerle titizlikle tutulmuş sıra dışı bir mecmuayı gün yüzüne çıkaran bu eser sadece bir metin neşri değil; Âşık Paşa’dan Niy&aci
Tükendi
Gelince Haber VerEdebiyat tarihimizin en canlı hazineleri olan şiir mecmuaları, genellikle geçmiş asırların tozlu raflarında kalmış yadigar birer gelenek olarak kabul edilir. Ancak elinizdeki bu çalışma, “geleneğin bittiği” sanılan bir devirde, 1970’li yılların eşiğinde bile Türk şiirinin bin yıllık mirasının nasıl bir “can suyu” gibi akmaya devam ettiğini gözler önüne seriyor.
Prof. Dr. M. Fatih Köksal’ın şahsi kütüphanesinde yer alan ve Cumhuriyet sonrası dönemde eski harflerle titizlikle tutulmuş sıra dışı bir mecmuayı gün yüzüne çıkaran bu eser sadece bir metin neşri değil; Âşık Paşa’dan Niyâzî-i Mısrî’ye, Seyrânî’den Yahya Kemal’e, hatta Asaf Hâlet Çelebi’ye uzanan devasa bir köprünün kaydıdır.
380 farklı şaire ait 841 manzumenin yer aldığı bu “Ahir Zaman Mecmuası”, klasik Türk şiirinden tekke-tasavvuf edebiyatına, halk şiirinden modern aruza kadar geniş bir yelpazeyi kucaklıyor. MESTAP (Mecmuaların Sistematik Tasnifi Projesi) standartlarına göre hazırlanan bu çalışma, hem akademik bir titizlik sunuyor hem de şiir meraklılarını yedi asırlık bir yolculuğun Cumhuriyet dönemindeki yankılarını duymaya davet ediyor.
Zamanın durduğu, eskiyle yeninin hemhal olduğu bu sayfalar; Türk ruhunun şiirle atan kalbinin asla durmadığının en somut belgesidir.
