Yorum Yap
Bazı hika^yelerde gerc¸ek, go¨ru¨ldu¨gˆu¨ gibi degˆildir. C¸u¨nku¨ insan, du¨nyayı oldugˆu gibi degˆil, durdugˆu yerden go¨ru¨r.
Fu¨sunkâr...
Adını, bir hayattan geriye kalan izlerden alan bir kız. Ve o izlerin ic¸inde annesinin saklı karanlık hika^yesi...
Bir yanda, kendi annesinin yoklugˆuyla yu¨zles¸ememis¸, ic¸indeki bos¸lugˆu kıskanc¸lıkla doldurmus¸ ve o karanlıkta kaybolmus¸ bir kadın... Digˆer yanda, o kadının kızı olarak bu¨yu¨yen, gerc¸egˆin en agˆır ha^liyle kars¸ılas¸masına ragˆmen kac¸mayı degˆil, yu¨zles¸meyi sec¸en Fu¨sunkâr.
Ve bu hika^yenin kalbinde bir baba: Umut.
Kendi acılarıyla, kayıplarıyla ve kırılmalarıyla ayakta kalmay
Tükendi
Gelince Haber VerBazı hikâyelerde gerçek, görüldüğü gibi değildir. Çünkü insan, dünyayı olduğu gibi değil, durduğu yerden görür.
Füsunkâr...
Adını, bir hayattan geriye kalan izlerden alan bir kız. Ve o izlerin içinde annesinin saklı karanlık hikâyesi...
Bir yanda, kendi annesinin yokluğuyla yüzleşememiş, içindeki boşluğu kıskançlıkla doldurmuş ve o karanlıkta kaybolmuş bir kadın... Diğer yanda, o kadının kızı olarak büyüyen, gerçeğin en ağır hâliyle karşılaşmasına rağmen kaçmayı değil, yüzleşmeyi seçen Füsunkâr.
Ve bu hikâyenin kalbinde bir baba: Umut.
Kendi acılarıyla, kayıplarıyla ve kırılmalarıyla ayakta kalmaya çalışan ama en çok da kızının kaderini değiştirmek için direnen bir adam.
