Göç ve Edebiyat Okumaları

Edebî metinler, insanın, zamanın, mekânın ve toplumun ruhunu dil ile görünür kılar. Nitekim sanat, yaşamın düşünülmüş bir formudur. Sanatçı, günlük yaşam içerisindeki hareketleri, olayları, gelişmeleri çoğu zaman fark edemediğimiz küçük detayları yakından gözlemleyerek kurgusal bir anlatı içerisinde yeniden ifade eden kişidir. Bu sebeple ki psikoloji, sosyoloji, tarih, kültür bilimi ve daha birçok disiplin, insanı ve toplumu anlama çalışmalarına muhakkak edebiyatı ve diğer sanat dallarını dahil eder. Çünkü sanatla ifade edilmemiş hiçbir insan durumu yoktur. Duygular, olaylar, durumlar, gelişmeler, ideolojiler, aşk, aile, toplum, gelenek, örf, savaşlar, devrimler, siyaset, kültür… Her biri çeşitli sanat eserleriyle, sanatçının bakış acısana, gözlem gücüne ve bireysel duyarlılığına göre defalarca anlatılmıştır. İnsan en katı gerçekliğinden en mahrem duygularına, en somut görünümünden en derin sancılarına kadar edebiyatın, sanatın konusu olmuştur. 
Bireysel ve toplumsal tarafıyla edebî eserlerde daima yer bulmuş bir diğer konu ise göç olgusudur. Göç çok uzun zamandır hikâyelere, şiirlere, türkülere, romanlara yansımış, sanatın ifade imkânları çerçevesinde anlatılmıştır. Türkiye ve Türk edebiyatı özelinde ise göç olgusu, neredeyse her yönüyle edebî metinlerin odağında yer almıştır. Bu kitapta da zaman içerisinde göç ve edebiyat ilişkisini irdelediğim metinler bir araya getirilmiştir. Özellikle de yakın geçmişteki göç ve edebiyat ilişkisinin izleksel ve yapısal çerçevesini belirleme amaçlı okumalara yer verilmiş, göç unsurlarının edebî düzlemdeki yeri ve kurgusal yapı içerisindeki işlevlerine odaklanılarak kapsamlı çıkarımlar elde edilmeye çalışılmıştır.