Gönüllü Tutsaklık

Gözler Ufukta Değil, Avuç İçindeki Işıkta

Bir zamanlar gençlik, göğsünde yanan, dünyayı değiştirmeye ant içmiş bir ateşti. Omuzlarında sadece kendi geleceğini değil, ait olduğu toplumun, inancın ve ideallerin yükünü taşırdı. Genç, daima bir meydan okumaydı; durgun suları hareketlendiren, "olması gerekeni" haykıran bir sesti.
Peki ya bugün?
Bugün o ateş, avuç içimizdeki parlak bir ekranda sönüyor.Gençliğin o büyük enerjisi ,  tıklam a  ve  kaydırma  hareketleriyle atomize ediliyor. İçinde bulunduğumuz çağın adı teknoloji olabilir, ama aslında bu, insan olmanın tanımını, düşünme biçimini ve hayata dair en yüce amaçları yeniden yazan büyük bir teslimiyet hikâyesidir.
Bu kitap, bir felsefi sorgulama ile başlar: Hakikati arayan, adaleti savunan, nefsiyle mücadele eden bir idealizm, dopamin akışının ve anlık onaylanmanın hüküm sürdüğü bu ekosistemde nasıl var olabilir?
Biz, Türkiye gençliğinin idealizminin bir kalemde yok edilmediğini, aksine kademeli bir kuşatma altında kaldığını savunuyoruz. Önce siyasi manipülasyonlarla enerjisi çatışmalara yönlendirildi;ardından ahlaki çözülme araçlarıyla (müstehcen yayınlar, çarpık medya) nefsine hapsedilmeye çalışıldı.
Bugün ise, nihai ve en sinsice aşamaya ulaştık: Dijital Hapishane.
Bu hapishane, demir parmaklıklarla değil, algoritmalarla örülüdür. Duvarları kalın beton değil, bir filtre balonudur. Ve gardiyanları, elimizden düşürmediğimiz o akıllı telefondur. Gençlik, büyük bir hedef için sokağa çıkmak yerine, sanal bir onaylanma (bir beğeni) için tüm enerjisini tüketiyor. İzolasyon mükemmel, kontrol tam ve idealizm sessizliğe bürünmüş durumda.
Bu çalışma, bu sessizliği bozmak, bu hapishanenin mimarisini deşifre etmek ve kurtuluş için anahtarları aramaktır. Çünkü bu hapsolma hali, yalnızca bireyi değil, İslami ve ahlaki değerler üzerine kurulmuş bir toplumu da felce uğratma tehlikesi taşımaktadır.