Güneşin Okları

Güneşin karanlığa attığı bir ok gibiyim 
Tanrı’nın verdiği cesaret var sözlerimde 
Bir sözcükle
Zifirî karanlığın zırhını deler geçerim
Güneşin sonsuz aydınlığı
İşte ben, o aydınlığın ta kendisiyim 
Herkesin korktuğu karanlığın en koyusunu 
Bir çift sözümle yırtar, parçalar geçerim 
Ne içimde ne dışımda karanlık barınabilir
Dedim ya; aydınlığın bizatihi kendisiyim 
Dizeleriyle konuşan bir şairim ben
Bir dizeyle, karanlığı aydınlığa köle ederim.