Hayvan Çiftliği

Gün gelip çatmıştır: Çiftlik Hayvanları, içlerinde en bilge ve yüce gönüllü hayvan olarak saygı gören; Koca Reis lakabıyla andıkları yaşlı bir domuz önderliğinde şu şiarla ayaklanarak mülk sahibi Bay Jones’u devirmek suretiyle topyekûn ademoğluna isyan eder: “Âdemoğlu, üretmeden tüketen tek yaratıktır. O süt vermez, yumurtlamaz, saban sürmekten aciz olacak denli güçten mahrumdur, tavşanları yakalayacak kadar süratli koşamaz. Hâl böyleyken, insanoğlu tüm hayvanların efendisidir. Onları işe koşar, onlara ancak acından ölmeyecek kadar bir lokmacık yiyeceği verir ve geri kalanının hepsini birden kendine saklar. Bizim emeğimiz toprağı sürer, gübremiz onu verimli kılar; gel gör ki tek birimizin dahi bir deri bir kemikten gayrı sahip olduğu bir zırnık bile yoktur.” 
“Hayvanlar akıllarına ve hayallerine sığmayacak denli saadet içre idi. Her ağız dolusu yemek; bundan böyle kendileri tarafından ve kendileri için üretilmiş kendi hakiki besinleri olduğundan ve onlara her şeyi çok görüp esirgeyen efendilerince sadaka olarak verilmediğinden sahih, iyicil bir lezzet idi. Beş para etmez, parazit âdemoğullarının def edilmesiyle; herkese daha bol yiyecek düşüyordu. …Daha fazla istirahat imkânı bulunuyordu.” 
BİR POLİTİK FABL SERÜVENİ…