Kadın Değil, Karanlık: Yasemin

Yenidoğan Mahallesinde Kötülük, kapı aralıklarında sızan bir rüzgar gibi önce fısıltıyla başladı. Sonra gölge, cinayetlere, korkuya ve nihayet adını bile anmaya cesaret edilemeyen bir kadına dönüştü: Yasemin.
O sıradan bir kadın değildi.
Sevgi bilmeden büyümüş bir ruhun çürümüş karanlığı değildi sadece…
O diğer gölgelerin bile geri çekildiği, bir üst gölgenin beden bulmuş haliydi.
Komşularının kabusu oldu.
Arkadaşının aklını aldı.
Mahalleyi sessizliğe gömdü.
Ve içindeki varlığın kimse tahmin edemeyeceği kadar eski  ve tehlikeli olduğu gerçeği…
Ancak öldüğünde ortaya çıktı.
Mahkeme onu akıl hastanesine mahkum etti ama o gece hastanenin koridorlarında sadece çığlıklar değil, açıklanamayan bir şey dolaştı.
Çünkü Yasemin’in ölümü bir son değildi. İçindeki üst düzey şeytan , yeni bir beden aramak için özgürlüğüne kavuşmuştu.
Bu roman; insanın karanlık yüzünü, aklın sınırlarını, metafizik bir kötülüğün
 Sessiz yürüyüşünü anlatıyor. Korkunun sadece dışarıdan değil, bazen içimizden geldiğini hatırlatan çarpıcı bir gerçeklik