Yorum Yap
Kafesin kapıları açılınca kuş önce şaşırır, sonra kafesin önüne çıkar gezinir. Nice zaman sonra uçabilir. Uçar uçar... Ne güzeldir! Böyle alabildiğine uçmak ne güzeldir! İstediği dala konabilir. İstediği ülkeye kanat çırpabilir. Sonra kafese dönecek midir? Kim dönmek ister? Hürriyetin de izafi olabileceğini inkâr etmiyorum. Küçük bir kafeste de insan, mutlak hürriyeti elde edebilir. Dünyevi hürriyet anlayışlarını terk edip ilahi bir hürriyete, mutlak bir hürriyete kanatlanabilir. Ama kendimiz dışındaki insanlar için, bunu ileri süremeyiz.
Hürriyet, bir yönüyle gayet somut bir hadisedir. Dört yanı duvarlarla çevrili bir odada, insanı, kafesteki kuşlar gibi yaşamaya zorlamak hürriyetini elinden almak demektir. Alabildiğine yürüyebilm
Tükendi
Gelince Haber Ver12 Eylül Dönemi, Türkiye’nin siyasal ve toplumsal yapısında büyük izler bırakmış bir dönemeçtir. Lütfü Şehsuvaroğlu’nun Kafes adlı romanı, bu dönemdeki zorlukları, işkenceleri ve insanın sınandığı anları, çarpıcı bir gerçekçilikle ele alıyor.
Muhip adlı karakterin iç dünyasına odaklanan roman, hem mahpus hayatının hem de özgürlüğün bedelini sorgular. Dönemin siyasal atmosferine dair ince bir gözlem ve cesur bir anlatım barındıran Kafes; sadece bireyin değil, toplumun ruh hâline dair de tespitlerde bulunur. Okuyucuyu hapishane koğuşlarının soğuk duvarlarından, geçmişin karanlık odalarına taşıyan bu eser, hem psikolojik derinlik hem de toplumsal bir eleştiri mahiyeti taşır.
Lütfü Şehsuvaroğlu’nun bu eseri, romanın ötesine geçerek, gerçeği ve dönemin hüzünlü anlarını gözler önüne seriyor; dilinin akıcılığı ve psikolojik derinliğiyle de okurlarını etkisi altına alıyor.
Yorgunum, yaşamaktan yoruldum. Sevmekten yoruldum. Sevgiler... Sevgililer hep acı verdi bana. Direnmekten, çalışmaktan, kavgadan yoruldum artık... Ne komedidir bizim trajedimiz!
