Karaağaç

Ülkemizdeki en büyük eksikliklerden birisi de yerleşim alanları konusunda çalışmaların hâlen gereken ciddiyette yapılmamış olmasıdır. Gerçekleştirilen az sayıdaki çalışmada, özellikle Tarihi Doku ve Sanat eserleri restorasyonunda, ön yargıdan ve kişisel düşünceden uzak olunmadığına maalesef tanık olmaktayız. Tarihin ve zamanın ruhunu anlayan, geçmişin izlerini doğru takip edebilen, yorumlayabilen değerlendirmeler bu çalışmaların esas belirleyicisidir. Antik çağdan beri yerleşim alanı olduğu belgelenen, değişik kültürlerin somut ve somut olmayan izlerini taşıyan, üç nehrin buluştuğu Karaağaç; farklı din ve ırklardan insanların dostça yaşadığı bir anıtsal yurttur. “Ağır ve edalı akar, dal dal söğütler öperek; Samur üç Belik gibi, üç koldan sular” diye tanımlamış şair Niyazi Akıncıoğlu Arda, Meriç ve Tunca’yı. Bir zamanlar “Küçük Paris” olarak adlandırılmış. Kent Antik Grid (Izgara) planıdır. Koruma altındaki tarihi konutlar, Mimar Kemalettin’in tarihi Gar Binası, Lokomotif ve Restoran Vagon, Lozan Anıtı, Meydanı ve Fidanlığı, Müzeleri, verimli tarım toprakları, Kent Ormanları, Anıt Ağaçları ve sınır kenti Karaağaç… Bu kitap; doğal, sanatsal ve kültürel değerleri dikkate alan, nicel özellikleri önemseyen yazarlarca kaleme alınmıştır. Bizce Karaağaç’ın ruhunu yansıtmıştır.