Kayıp Mevsim

Bölündü zaman

Mevsim, zemheri ayaz

Bölündü zaman

Üzerine çökmüş dünya

Enkaz altında insan

Sessiz çığlık atıyor gün 

Bir ağaç gövdesi yarılır

İkiye bölünür zaman

Kimi gider kimi döner

Herkes yaşamı için 

Bir şeyler toplar/satar

Kimi de, topladığını

Geri verme telaşında

Ne gidilen yol bitiyor

Ne de biten bir yol var 

Birikiyor zaman her gün

Her gün ömürden

Bir yaprak dökülüyor

Yer yargılıyor/insan susuyor

Toprak ana cesede doyuyor

Sessiz çığlık oluyor ölüm

Ölüm utanıyor bu bir zulüm