Kendi Kentine

Kentin Gölgesi
Bedenler
gölgeleriyle kavuşur duvarlarında 
gölgesi sevilir kentin 
ve güneş 
nereden doğarsa doğsun
sessizce çekilir bedenime şiir 
gün, gölgesidir gecenin
Tüm haklarını saklı susmak
cesaretle yürümektir yine de
duvarlara sinmiş siluetlerini kentin
bir bir giyinerek yeniden
hayata.

Kendi Kentine, Cihan Çoruk