Yorum Yap
...Yıl muhtemelen 1900`lerin sonları, taş çatlasın 1920`ler. Geçmişin dokunuşları öylesine güzel yakışıyordu ki buraya, insan ait olduğu yıldan çok daha geçmişte hissederken buluyordu kendisini. Nostalji sadece görüntüyle gelmiyordu, sesliydi de; her metrekarenin bir ruhu, bir melodisi çınlıyordu kulakta.
Cam kaplı tezgâh çok büyük değildi. Üzerinde dizilmiş çok sayıda tabak vardı ve hepsi cam kapaklarıyla örtülüydü. Bir tabakta cevizli kurabiyeler, bir diğerinde üstü susamlı ince uzun çörekler, ayrı ayrı kesilmiş bademli kek dilimleri, paskalya çöreğ
Tükendi
Gelince Haber Ver...Yıl muhtemelen 1900`lerin sonları, taş çatlasın 1920`ler. Geçmişin dokunuşları öylesine güzel yakışıyordu ki buraya, insan ait olduğu yıldan çok daha geçmişte hissederken buluyordu kendisini. Nostalji sadece görüntüyle gelmiyordu, sesliydi de; her metrekarenin bir ruhu, bir melodisi çınlıyordu kulakta.
Cam kaplı tezgâh çok büyük değildi. Üzerinde dizilmiş çok sayıda tabak vardı ve hepsi cam kapaklarıyla örtülüydü. Bir tabakta cevizli kurabiyeler, bir diğerinde üstü susamlı ince uzun çörekler, ayrı ayrı kesilmiş bademli kek dilimleri, paskalya çöreğini andıran tahinli çörekler. Ve ortada büyük tabakta Alman pastası duruyordu. Özel hazırlanmıştı belli. Diğerleri gibi sıraya dizilmemişti, tek başınaydı. Ama yalnız değil, önemli gibiydi. Ağavni o pastaya baktığında bir doğum günü pastası olduğunu anladı hemen; Mariam Hanım erkenden gelip, sabahın ilk saatlerinde yapmıştı onu...
Kısa bir selamlaşma ve birkaç kelimelik sohbet sonrası, Ağavni, Mariam Hanım`a döndü. Şartların üstünden tekrar geçtiler. Bundan böyle haftanın iki günü bu küçük pastanede olacaktı...
