Mehlika Sultan

Can Dedin ya

Son nefeste olsa bile *can* dedin ya değdi amma;
En son anda sana kurban *ben* dedin ya değdi amma!..

Kafdağı’nda müthiş çile aşkın ile döndü bala,
Kim çıkabilir bu yola? *Sen* dedin ya değdi amma!..

Gökyüzünde pare pare hasret çeker bulut yere,
Gönül açmış son kez yare *dön* dedin ya değdi amma!..

Yoğurdum hicranla demir, verdim aşkına bir ömür,
Ol pembe yüzüne kömür *yan* dedin ya değdi amma!..

Yumak yumak umut tandan doğar Mehlika Sultan’dan,
Aşkınla geçtim cihandan *in* dedin ya değdi amma!..

Gülsün güle gülden hassın, çok zarifsin çok hassassın,
Gönüldesin hoş nefessin *sun* dedin ya değdi amma!..