Her şey bende tükeniyor
Yeni bir şey başlıyor bende tükendikçe şeyler
Bildiğimi sandığım ve bilmediğim eşittir
Her adımım başka bir anlam
Anlamak tümseklerden ve çukurlardan geçiyor
Anlamak hayretten ve şaşkınlıktan
Tökezlemeye bin şükür
Anlamak yıkmaktan ve yıkılmaktan geçiyor
Kanamaya bin şükür
Anlamak kanımın sıcaklığından geçiyor
Denge ve iyilik sıkıcı
İnsan gürültülüdür
Denge sanki varoluşumu azaltarak geçiyor
Tükendi
Gelince Haber Versessizlikle dolu gırtlağıma sesleniyorum
köklerimden fışkıran geceye
aklımın tedirginlikle belirmesine
etimi ürperten soğukluğa sesleniyorum
bir yığın kalp, bir yığın kas, tuhaf çokluk
ellerimi titretiyor insan başlangıcım
yaşıyorum diyorum çünkü yara alıyor bilincim
kim var orada? –Ben.
görkemle selamlayıp geçiyorum ilk düşüşümü