Sessiz Çığlıklar

Nisan Ayazı
Aylardan Nisan...
Dışanda bahar, avuç avuç güneş dağıtıyor sokağa.
Çiçek tozlanı uçuşuyor, dünya yeniden uyanıyor,
Benimse içim titriyor;
Ama inan ki soğuktan değil.
Bir `keşke`nin gölgesi düşmüş takvime,
Belki geç kalmış bir özlemdir ruhumu üşüten.
Herkes baharın sıcaklığıyla sarhoşken,
Kendi kışımda mahsur kalmak;
İşte en çok bu ağrıma gidiyor, bu eksiltiyor beni.
Ve hâlâ aylardan Nisan...
Penceremin ardında mevsimler bayram ediyor,
Bense paltomu ruhuma sarıp bekliyorum.
Üşüyorum evet,
Ama soğuktan değil.