Söğütlerdeki Rüzgâr

Yaban Orman’da tıpkı insanlar gibi nazik ya da kaba, tembel ya da işinin ehli hayvanlar yaşıyor.
Emre Tokcael’in çevirisiyle bundan yüz elli yıl önce yazılmış “Söğütlerdeki Rüzgâr” romanı, çekingen ve zarif bir Köstebek, lider ruhlu bir Fare ve araba hastası bir Kurbağa’nın maceralarını anlatıyor. Hayatı çoğu kez arkadaşlarımızla öğreniriz. Bir de gündelik hayatın içindeki küçük sürprizlerden.
“Köstebek, durmamalıyız şimdi, gerçekten!” diye seslendi.
“Yarın onun için geliriz, artık her ne bulduysan. Ama şimdi durmaya cesaret edemem, geç oldu, hem kar yağacak yine ve doğru yolda mıyız emin değilim! Burnuna ihtiyacım var Köstebek, gel hemen, hadi dostum!”
Zavallı Köstebek yolun ortasında tek başına durdu. Yüreği ıstırap içindeydi. İçinde bir yerlerde gözyaşları birikiyordu. Ancak böylesi bir imtihanda bile arkadaşına olan sadakati sarsılmadı. Bir an bile onu terk etmeyi aklından geçirmedi