Bir anne çocuklarını sevdiğini ispat edebilir mi?
Paris`te iki çocuklu bir ailenin her evdeki kadar sıradan yaşamı Çocuk Koruma Birimi`nce gönderilen bir mektupla sarsılır... Çocuklara kötü muamele şüphesini barındıran mektuptaki ebeveynlere yönelik ima yenilir yutulur cinsten değildir. Böylesi bir şikâyet neye istinaden yapılmıştır? Ortada muhakkak bir yanlış anlaşılma olmalıdır. Dahası, muhbir kimdir?
Amélie Cordonnier, otobiyografik romanı Tetikte`de, sosyal mesafe, karantina, bulaş gibi yeni kavramlarla zaten altüst olunan bir dönemi, pandemiyi ve sonu gelm
Tükendi
Gelince Haber Verİyi bir anne olduğunuza kim karar verebilir?
Paris’te iki çocuklu bir ailenin her evdeki kadar sıradan yaşamı Çocuk Koruma Birimi’nce gönderilen bir mektupla sarsılır. Mektupta çocuklara kötü muamele şüphesiyle ebeveyne yöneltilen üstü kapalı suçlama yenilir yutulur cinsten değildir. Bir yanlış anlaşılma olmalı! Kimmiş ki bu ihbarı yapan?
Amélie Cordonnier, bizzat yaşadığı benzer bir olaydan yola çıkarak kaleme aldığı romanı Tetikte’de, modern toplumun en büyük tabularından birine, kutsiyet atfedilen anneliğin devlet eliyle yaratılan bir meşruiyet kriziyle her an zedelenebilir mahremiyetine odaklanırken, okuru “kusursuz ebeveynlik” illüzyonuyla ve yetersizlik hissiyle yüzleştiriyor.
“Tetikte, aileyi mercek altına alarak mahremiyetine neşteri vuruyor.”
Madame Figaro
“Cordonnier cesur ve nefes kesici bir kitaba imza atıyor... İnsanın midesine oturan bir anlatı.”
Le Parisien
“Hitchcockvari bir gerilim.”
Tatiana de Rosnay